คู่มือ

ความเข้าใจผิดเรื่อง BMI: สูตร ขอบเขต และข้อจำกัด

คำตอบสั้น ๆ

ดัชนีมวลกาย (BMI) คือ น้ำหนักเป็นกิโลกรัมหารด้วยส่วนสูงเป็นเมตรยกกำลังสอง เป็นตัวชี้วัดคัดกรองอย่างหนึ่ง ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการวัดไขมันในร่างกายโดยตรง สูตร BMI มาตรฐานสำหรับผู้ใหญ่เหมือนกันสำหรับผู้หญิงและผู้ชาย ค่า BMI เท่ากันไม่ได้ยืนยันว่ามีองค์ประกอบร่างกายหรือความเสี่ยงสุขภาพส่วนบุคคลเท่ากัน

ดัชนีมวลกาย (BMI) คือ น้ำหนักเป็นกิโลกรัมหารด้วยส่วนสูงเป็นเมตรยกกำลังสอง เป็นตัวชี้วัดคัดกรองอย่างหนึ่ง ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการวัดไขมันในร่างกายโดยตรง สูตร BMI มาตรฐานสำหรับผู้ใหญ่เหมือนกันสำหรับผู้หญิงและผู้ชาย ค่า BMI เท่ากันไม่ได้ยืนยันว่ามีองค์ประกอบร่างกายหรือความเสี่ยงสุขภาพส่วนบุคคลเท่ากัน

แปลงหน่วยก่อนคำนวณ การจัดกลุ่มใช้ค่าที่ยังไม่ปัดเศษ และปัดเฉพาะค่าที่แสดง ตัวคูณแบบย่อ 703 อาจต่างจากการแปลงที่แน่นอนเล็กน้อย

สำหรับผู้ใหญ่อายุ 20 ปีขึ้นไป สูตรมาตรฐานไม่เพิ่มตัวปรับตามอายุ กลุ่มอ้างอิงเพียงอย่างเดียวไม่ได้กำหนด BMI ที่เหมาะสมเฉพาะอายุ ผู้สูงอายุอาจต้องพิจารณาบริบททางคลินิกเพิ่มเติม เช่น กล้ามเนื้อและประวัติสุขภาพ ซึ่งเครื่องมือนี้ไม่ได้ประเมิน เด็กและวัยรุ่นต้องใช้วิธีเฉพาะตามอายุแยกต่างหาก

วิธีคำนวณ

ดัชนีมวลกาย (BMI) คือ น้ำหนักเป็นกิโลกรัมหารด้วยส่วนสูงเป็นเมตรยกกำลังสอง เป็นตัวชี้วัดคัดกรองอย่างหนึ่ง ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือการวัดไขมันในร่างกายโดยตรง

ข้อมูลหน่วยอิมพีเรียลแปลงด้วย 1 lb = 0.45359237 kg และ 1 in = 2.54 cm ส่วนสูง 5 ฟุต 9 นิ้ว เท่ากับ 69 นิ้ว ไม่ใช่ 5.9 ฟุต

แปลงหน่วยก่อนคำนวณ การจัดกลุ่มใช้ค่าที่ยังไม่ปัดเศษ และปัดเฉพาะค่าที่แสดง ตัวคูณแบบย่อ 703 อาจต่างจากการแปลงที่แน่นอนเล็กน้อย

ขอบเขตการคัดกรอง

ผู้ใหญ่ (20 ปีขึ้นไป) ไม่ตั้งครรภ์. อายุ 2–19 ปีควรใช้เครื่องคำนวณ BMI ตามอายุที่ผ่านการตรวจสอบ เครื่องมือนี้แสดงช่วงสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น

BMI เป็นตัวชี้วัดคัดกรอง ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือเป้าหมายน้ำหนัก ไม่แยกกล้ามเนื้อกับไขมันและไม่เหมาะระหว่างตั้งครรภ์

คำอธิบายนี้ตรวจสอบวิธีและเลขคำนวณ ไม่ได้อ้างว่าได้รับการทบทวนทางการแพทย์อย่างอิสระ การแปลผลเฉพาะบุคคลต้องพิจารณาบริบทและบุคลากรสุขภาพที่เหมาะสม

แหล่งข้อมูล

แหล่งข้อมูลด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษ

CDC: BMI

CDC: BMI 20+

NIST: SI